Ορισμένοι αφελείς συμπολίτες μας, έσπευσαν να χειροκροτήσουν την πρωτοβουλία της κυβέρνησης των αγράμματων και (πολύ πιο σημαντικό) αμόρφωτων αρίστων (δείτε πρόσφατη περίπτωση υφυπουργού) για την απαγόρευση πρόσβασης στα κοινωνικά δίκτυα των νέων κάτω των 15 ετών, αδυνατώντας (ή αρνούμενοι) να διαβάσουν πίσω από τις γραμμές της κρατικής προπαγάνδας.
Το μελάνι δεν είχε καν στεγνώσει στην κριτική για την εν λόγω απαγόρευση, και οι μάσκες ήδη έπεσαν. Με την ανακοίνωση της υποχρεωτικής επαλήθευσης ηλικίας (και ουσιαστικά ταυτότητας) για όλους, καθώς και την επιβολή «νυχτερινού ψηφιακού ωραρίου» για τους 15-18 ετών (link στο 1ο σχόλιο), το συμπέρασμα είναι πλέον κρυστάλλινο: Ο πραγματικός στόχος δεν ήταν ποτέ η προστασία των παιδιών. Ήταν η κατάργηση της ψηφιακής ιδιωτικότητας και ο απόλυτος έλεγχος της ελεύθερης πληροφόρησης.
Η «προστασία της νεολαίας» αποδείχθηκε ο τελειότερος Δούρειος Ίππος. Γνώριζαν εξ αρχής ότι για να αποκλείσουν τους 14χρονους, θα έπρεπε να ταυτοποιήσουν τους πάντες. Πώς θα αποδείξεις ότι δεν είσαι 14, αν δεν παραδώσεις την ταυτότητά σου στο σύστημα; Με αυτό το φτηνό, συναισθηματικό άλλοθι, το κράτος-πατερούλης περνάει μια νομοθεσία που αποτελεί το πιο υγρό όνειρο κάθε σύγχρονου ολοκληρωτικού καθεστώτος: την ταυτοποίηση κάθε ψηφιακού βήματος, κάθε σχολίου, κάθε αναζήτησης, κάθε άποψης με το ονοματεπώνυμο και τον ΑΜΚΑ του πολίτη.
Προσέξτε πόσο γελοίο είναι το σύστημα. Στην Ελλάδα, ΔΕΝ επιτρέπεται ανήλικος να έχει στο όνομά του αριθμό κινητού τηλεφώνου, είτε με πρόγραμμα συμβολαίου είτε με καρτοκινητή. Κάθε ανήλικος λοιπόν με κινητό τηλέφωνο, έχει τη γραμμή στο όνομα του γονέα ή του κηδεμόνα, ή οποιουδήποτε άλλου ΕΝΗΛΙΚΟΥ. Κατά τα άλλα, χρειάζεται επαλήθευση ηλικίας και ταυτότητας χρήστη, όταν ο χρήστης υποτίθεται είναι πάντα ενήλικος.
Το διαδίκτυο, το τελευταίο προπύργιο της ελεύθερης, οριζόντιας και ανεξέλεγκτης ανταλλαγής πληροφοριών, μπαίνει στον γύψο. Η ανωνυμία, η οποία ιστορικά έχει προστατεύσει τον μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος, τον αντιφρονούντα, ή απλώς τον πολίτη που θέλει να ασκήσει σκληρή κριτική στην εξουσία χωρίς να φοβάται αντίποινα, ποινικοποιείται και καταργείται.
Και έπειτα, έχουμε το απόγειο του πατερναλιστικού παραλογισμού: τα "teen accounts" για εφήβους 15 έως 18 ετών, με... «νυχτερινό κόφτη» (ψηφιακό lockdown). Μιλάμε για ανθρώπους 17 ετών, στους οποίους το κράτος επιτρέπει να ψηφίζουν για το μέλλον της χώρας, τους επιτρέπει να βγάλουν δίπλωμα οδήγησης, αλλά θεωρεί ότι πρέπει το Υπουργείο να τους κλείνει το ίντερνετ το βράδυ για να κάνουν νάνι. Είναι η απόλυτη υποβάθμιση του πολίτη σε αιώνια έμβρυο, και μάλιστα ορφανό και υπό κρατική κηδεμονία, και η πλήρης ΘΕΣΜΙΚΗ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ της οικογένειας. Το κράτος μπαίνει στο παιδικό δωμάτιο, κλείνει τον διακόπτη, και λέει στους γονείς: «Κάντε στην άκρη, είστε άχρηστοι, την ανατροφή την αναλαμβάνει τώρα η γραφειοκρατία». Λυπάμαι πραγματικά που υπάρχουν σήμερα γονείς που τα δέχονται αυτά.
Ζούμε την εισαγωγή ενός κινεζικού τύπου συστήματος κοινωνικού ελέγχου, πασπαλισμένου με ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, ψευτο-ανθρωπισμό και ψευτο-προστασία (και στην Κίνα βέβαια, με ένα VPN τα παρακάμπτεις όλα). Καθεστώτα θρησκευτικών αγιατολάχ επιβάλλουν τι θα φορέσεις και πώς θα ζήσεις επικαλούμενα το θέλημα του Θεού. Τα σύγχρονα «δυτικά» ολοκληρωτικά μοντέλα κοινωνικών και ψευτο-προοδευτικών αγιατολάχ κάνουν ακριβώς το ίδιο, επικαλούμενα την «ασφάλεια» και την «προστασία».
Ας μην γελιόμαστε. Όταν παραδίδεις οικειοθελώς τις γονεϊκές σου ευθύνες στο κράτος επειδή βαριέσαι ή αδυνατείς να θέσεις όρια στο παιδί σου, το τίμημα που πληρώνεις είναι η δική σου ελευθερία. Είναι λυπηρό ότι σήμερα πολλοί χειροκροτούν (ή ανέχονται) το κλείδωμα των social media για τα παιδιά. Αύριο, με τα συστήματα ψηφιακής ταυτοποίησης πλέον εδραιωμένα, η κάθε κυβέρνηση θα μπορεί με το πάτημα ενός κουμπιού να λογοκρίνει, να εντοπίζει και να φακελώνει οποιονδήποτε ενήλικα πολίτη δεν συμμορφώνεται με την εκάστοτε "επίσημη γραμμή". Και με το ψηφιακό νόμισμα, να τον στέλνει στα υπόγεια, να τον αποκλείει από τη δυνατότητα επιβίωσης. Έτσι, θα αναγκαστεί να «συμμορφωθεί».
Η μάσκα έπεσε. Δεν τους νοιάζει τι βλέπουν τα παιδιά μας. Τους νοιάζει να ξέρουν ανά πάσα στιγμή τι διαβάζουμε, τι γράφουμε και τι σκεφτόμαστε εμείς.
Ελπίζω να ξυπνήσουν όλοι σύντομα!
Το μελάνι δεν είχε καν στεγνώσει στην κριτική για την εν λόγω απαγόρευση, και οι μάσκες ήδη έπεσαν. Με την ανακοίνωση της υποχρεωτικής επαλήθευσης ηλικίας (και ουσιαστικά ταυτότητας) για όλους, καθώς και την επιβολή «νυχτερινού ψηφιακού ωραρίου» για τους 15-18 ετών (link στο 1ο σχόλιο), το συμπέρασμα είναι πλέον κρυστάλλινο: Ο πραγματικός στόχος δεν ήταν ποτέ η προστασία των παιδιών. Ήταν η κατάργηση της ψηφιακής ιδιωτικότητας και ο απόλυτος έλεγχος της ελεύθερης πληροφόρησης.
Η «προστασία της νεολαίας» αποδείχθηκε ο τελειότερος Δούρειος Ίππος. Γνώριζαν εξ αρχής ότι για να αποκλείσουν τους 14χρονους, θα έπρεπε να ταυτοποιήσουν τους πάντες. Πώς θα αποδείξεις ότι δεν είσαι 14, αν δεν παραδώσεις την ταυτότητά σου στο σύστημα; Με αυτό το φτηνό, συναισθηματικό άλλοθι, το κράτος-πατερούλης περνάει μια νομοθεσία που αποτελεί το πιο υγρό όνειρο κάθε σύγχρονου ολοκληρωτικού καθεστώτος: την ταυτοποίηση κάθε ψηφιακού βήματος, κάθε σχολίου, κάθε αναζήτησης, κάθε άποψης με το ονοματεπώνυμο και τον ΑΜΚΑ του πολίτη.
Προσέξτε πόσο γελοίο είναι το σύστημα. Στην Ελλάδα, ΔΕΝ επιτρέπεται ανήλικος να έχει στο όνομά του αριθμό κινητού τηλεφώνου, είτε με πρόγραμμα συμβολαίου είτε με καρτοκινητή. Κάθε ανήλικος λοιπόν με κινητό τηλέφωνο, έχει τη γραμμή στο όνομα του γονέα ή του κηδεμόνα, ή οποιουδήποτε άλλου ΕΝΗΛΙΚΟΥ. Κατά τα άλλα, χρειάζεται επαλήθευση ηλικίας και ταυτότητας χρήστη, όταν ο χρήστης υποτίθεται είναι πάντα ενήλικος.
Το διαδίκτυο, το τελευταίο προπύργιο της ελεύθερης, οριζόντιας και ανεξέλεγκτης ανταλλαγής πληροφοριών, μπαίνει στον γύψο. Η ανωνυμία, η οποία ιστορικά έχει προστατεύσει τον μάρτυρα δημοσίου συμφέροντος, τον αντιφρονούντα, ή απλώς τον πολίτη που θέλει να ασκήσει σκληρή κριτική στην εξουσία χωρίς να φοβάται αντίποινα, ποινικοποιείται και καταργείται.
Και έπειτα, έχουμε το απόγειο του πατερναλιστικού παραλογισμού: τα "teen accounts" για εφήβους 15 έως 18 ετών, με... «νυχτερινό κόφτη» (ψηφιακό lockdown). Μιλάμε για ανθρώπους 17 ετών, στους οποίους το κράτος επιτρέπει να ψηφίζουν για το μέλλον της χώρας, τους επιτρέπει να βγάλουν δίπλωμα οδήγησης, αλλά θεωρεί ότι πρέπει το Υπουργείο να τους κλείνει το ίντερνετ το βράδυ για να κάνουν νάνι. Είναι η απόλυτη υποβάθμιση του πολίτη σε αιώνια έμβρυο, και μάλιστα ορφανό και υπό κρατική κηδεμονία, και η πλήρης ΘΕΣΜΙΚΗ ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΣΗ της οικογένειας. Το κράτος μπαίνει στο παιδικό δωμάτιο, κλείνει τον διακόπτη, και λέει στους γονείς: «Κάντε στην άκρη, είστε άχρηστοι, την ανατροφή την αναλαμβάνει τώρα η γραφειοκρατία». Λυπάμαι πραγματικά που υπάρχουν σήμερα γονείς που τα δέχονται αυτά.
Ζούμε την εισαγωγή ενός κινεζικού τύπου συστήματος κοινωνικού ελέγχου, πασπαλισμένου με ευρωπαϊκή γραφειοκρατία, ψευτο-ανθρωπισμό και ψευτο-προστασία (και στην Κίνα βέβαια, με ένα VPN τα παρακάμπτεις όλα). Καθεστώτα θρησκευτικών αγιατολάχ επιβάλλουν τι θα φορέσεις και πώς θα ζήσεις επικαλούμενα το θέλημα του Θεού. Τα σύγχρονα «δυτικά» ολοκληρωτικά μοντέλα κοινωνικών και ψευτο-προοδευτικών αγιατολάχ κάνουν ακριβώς το ίδιο, επικαλούμενα την «ασφάλεια» και την «προστασία».
Ας μην γελιόμαστε. Όταν παραδίδεις οικειοθελώς τις γονεϊκές σου ευθύνες στο κράτος επειδή βαριέσαι ή αδυνατείς να θέσεις όρια στο παιδί σου, το τίμημα που πληρώνεις είναι η δική σου ελευθερία. Είναι λυπηρό ότι σήμερα πολλοί χειροκροτούν (ή ανέχονται) το κλείδωμα των social media για τα παιδιά. Αύριο, με τα συστήματα ψηφιακής ταυτοποίησης πλέον εδραιωμένα, η κάθε κυβέρνηση θα μπορεί με το πάτημα ενός κουμπιού να λογοκρίνει, να εντοπίζει και να φακελώνει οποιονδήποτε ενήλικα πολίτη δεν συμμορφώνεται με την εκάστοτε "επίσημη γραμμή". Και με το ψηφιακό νόμισμα, να τον στέλνει στα υπόγεια, να τον αποκλείει από τη δυνατότητα επιβίωσης. Έτσι, θα αναγκαστεί να «συμμορφωθεί».
Η μάσκα έπεσε. Δεν τους νοιάζει τι βλέπουν τα παιδιά μας. Τους νοιάζει να ξέρουν ανά πάσα στιγμή τι διαβάζουμε, τι γράφουμε και τι σκεφτόμαστε εμείς.
Ελπίζω να ξυπνήσουν όλοι σύντομα!