Μια ιστορία για το πώς η Τράπεζα πούλησε τα δάνεια στον εαυτό της, πώς τα βιβλία της λένε την αλήθεια που κρύβουν στα δικαστήρια, και γιατί η δεύτερη πώληση είναι στον αέρα.
Γράφει ο Γράφει ο κ. Λεωνίδας Χ. Στάμος, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Maître en Droit, Αντιπρόεδρος της ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ
Ας αφήσουμε τα νομικά και ας μιλήσουμε γλώσσα απλή, κατανοητή. Φανταστείτε, λοιπόν, τον κυρ-Ανδρέα, τον χασάπη, που έχει ένα Porsche Cayenne (το δάνειο) και αποφασίζει, για τους δικούς του λόγους, να το πουλήσει στον αδελφό του που είναι μετανάστης στο Μακάο. Ο πολιτογραφημένος Μακανέζος [«Μακάϊος / Μακάκος.. δεν το γνωρίζω»] αδελφός του κυρ-Ανδρέα του χασάπη, δεν του δίνει χρήματα αλλά μία Υπόσχεση πληρωμής ένα I.O.U. ρε αδελφέ [«ά ρε Γιάνη με το ένα -ν- πόσο μπροστά ήσουνα»] και για να εκπληρώσει την υπόσχεση, γιατί δεν είναι και κανάς μπαταχτσής, τί του δίνει αντί χρημάτων; Τα κλειδιά και μια δήλωση παραχώρησης της χρήσης (μπας και τον σταματήσει η τροχαία ).
Αυτό για τους πιστωτές/δανειστές του Ανδρέα λέγεται «καταδολίευση δανειστών» ή ξεφόρτωμα ή δεν ξέρω τί άλλο…. πάντως πώληση δεν είναι αλλά κοροϊδία. Αυτό ακριβώς έκανε η Τράπεζα με τα δάνεια του κόσμου στην υπόθεση Frontier.
Αυτό το κείμενο αποκαλύπτει την απάτη της «πώλησης» μέσα από 4 σημεία-φωτιά, βασισμένα στα ίδια τα έγγραφα των εταιρειών.
1. ΤΟ «ΦΑΝΤΑΣΜΑ» ΜΕ ΤΟ 1 ΕΥΡΩ (Η Εταιρεία Frontier)
Ποιος είναι αυτός ο τρομερός επενδυτής, η Frontier Issuer DAC, που αγόρασε δάνεια ονομαστικής αξίας 6 δισεκατομμυρίων αντί 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ; Είναι μια εταιρεία στην Ιρλανδία με Μετοχικό Κεφάλαιο 1 Ευρώ !!!. Καλά διαβάσατε. Μια εταιρεία με κεφάλαιο μικρότερο από την τιμή μιας τυρόπιττας ή μιας κυριακάτικης εφημερίδας ή ενός καφέ take-away (ελληνικού, ε; όχι frento), εμφανίζεται να “αγοράζει” περιουσία δισεκατομμυρίων.
Δεν έχει γραφεία, δεν έχει υπαλλήλους, δεν έχει δική της περιουσία και ιδιοκτήτης της είναι ….. Ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα (Trust) !!! Είναι μια «εταιρεία-κέλυφος» (orphan structure), ένα άδειο κουστούμι χωρίς άνθρωπο μέσα, φτιαγμένο μόνο για να περάσουν τα δάνεια «τυπικά» από μέσα της.
Στο σημείο αυτό, να σημειωθεί ότι σε αντίθεση με τις «εταιρείες-κελύφη», οι λεγόμενοι «μπροστινοί» ή «αυτοφωράκηδες» είναι υπαρκτές οντότητες.
2. Η ΠΩΛΗΣΗ ΤΗΣ «ΜΟΝΟΠΟΛΗΣ» (96% Αέρας)
Ο νόμος (3156/2003) λέει ότι για να ισχύει η τιτλοποίηση [«και να γλιτώσουν τους φόρους καλέ…αν το ξεχάσατε κιόλας γιατί δεν κάνουν πωλήσεις αλλά τιτλοποιήσεις, δείτε εδώ»], πρέπει να γίνει «Αληθής Πώληση» (αληθινή, πραγματική). Δηλαδή, να δώσει ο αγοραστής λεφτά (ή έστω να υποσχεθεί ότι θα δώσει λεφτά) και να πάρει το ρίσκο της αποπληρωμής / εξόφλησης των δανείων που αγόρασε. Τι έγινε όμως εδώ; Η Τράπεζα «πούλησε» το χαρτοφυλάκιο δανείων στην Frontier και πόσα χρήματα έλαβε για την πώληση; Σχεδόν τίποτα …. γιατί το 96,3% της συναλλαγής (περίπου 3,15 δισ. ευρώ) έγινε με «αέρα» [«ά ρε Ψυχάρη γίγαντα»], με «μη ταμειακό διακανονισμό» (συμψηφιστικά).
Δηλαδή; Αντάλλαξαν χαρτιά! Η Εθνική έδωσε στην Frontier δάνεια, η Frontier έδωσε στην Εθνική Ομόλογα (Notes) και η Τράπεζα έκανε πως τα δέχτηκε αντί για λεφτά. Δεν μπήκε φρέσκο χρήμα στο ταμείο της. Απλώς άλλαξαν την ετικέτα στα λογιστικά βιβλία. Αυτό στα οικονομικά βιβλία ονομάζεται «Κυκλική Χρηματοδότηση» και μόνον πώληση δεν μπορείς να την χαρακτηρίσεις, αφού ουσιαστικά η Τράπεζα χρηματοδότησε την Frontier για να αγοράσει τα δάνεια της ίδιας της Τράπεζας και προς εξασφάλιση της χρηματοδότησης πήρε τα ομόλογα που ο επενδυτής του Ενός Ευρώ εξέδωσε.
3. Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΕΝΟΧΗΣ (Τα Βιβλία της Τράπεζας)
Εδώ είναι το πειστήριο του εγκλήματος. Η Τράπεζα, ενώ λέει στα Δικαστήρια «τα πούλησα, δεν είναι δικά μου», στα δικά της επίσημα βιβλία (Annual Report 2021) γράφει το αντίθετο!
- Διακράτησε Senior Notes που αντιστοιχούν στο 96,3% της συνολικής ονομαστικής αξίας (6 δισ. ευρώ), καταβάλλοντας σχεδόν την τιμή έκδοσης: 3,15 δισ. ευρώ έναντι 3,2 δισ. Ευρώ
- Τα ομόλογα αυτά έχουν την εγγύηση του Δημοσίου (Ηρακλής).
- Και το κυριότερο: Εγγράφει τα Ομόλογα όχι ως «χρεόγραφα», όχι ως επένδυση αλλά ως «Δάνεια στο αναπόσβεστο κόστος» (Stage 1).
Ξέρετε τι σημαίνει Stage 1; Σημαίνει ότι η Τράπεζα θεωρεί πως το ρίσκο είναι ακόμα δικό της και πως τα δάνεια είναι «υγιή» στα χέρια της! Δεν μπορείς, κύριε Τραπεζίτη, να λες στον μέτοχό σου «τα δάνεια είναι δικά μου» (για να δείχνεις κέρδη), και στον οφειλέτη «τα δάνεια τα πούλησα» (για να του πάρεις το σπίτι μέσω τρίτου). Αυτό λέγεται υποκρισία και, νομικά, λέγεται Εικονικότητα [«έξω από την Βουλή και τα δικαστήρια το λένε και απάτη αλλά ….να ‘χαμε να λέγαμε..»].
4. ΤΟ ΡΟΜΠΟΤ ΠΟΥ «ΤΡΕΛΑΘΗΚΕ» (Η Δεύτερη Πώληση στην Nightshade)
Το 2025, η Frontier «πούλησε» τα δάνεια σε μια τρίτη εταιρεία, την Nightshade. Εδώ όμως υπάρχει ένα τεράστιο νομικό κώλυμα.
Η Frontier δεν είναι κανονική εταιρεία. Είναι SSPE (Οντότητα Ειδικού Σκοπού). Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό, είναι σαν ένα «Προγραμματισμένο Ρομπότ». Μπορεί να κάνει ΜΟΝΟ ό,τι γράφει ρητά το «Εγχειρίδιο Λειτουργίας» της (τα Transaction Documents).
- Αν το Εγχειρίδιο δεν γράφει ρητά «Επιτρέπεται να ξαναπουλήσεις», το ρομπότ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να κουνηθεί.
- Αν πουλήσει χωρίς άδεια, η πράξη είναι άκυρη (Ultra Vires = Πέρα από τις εξουσίες του).
Η Παγίδα της Συναίνεσης Συνήθως, για να πουλήσει το Ρομπότ, απαιτείται ρητή Συναίνεση των Ομολογιούχων. Ποιος είναι ο Βασικός Ομολογιούχος; Η ίδια η Τράπεζα! (που κράτησε τα Senior Notes).
Εδώ λοιπόν εγκλωβίζονται:
- Αν η Frontier πούλησε μόνη της, η πώληση είναι άκυρη (γιατί το Ρομπότ δεν είχε δικαίωμα).
- Αν η Frontier πούλησε με εντολή (συναίνεση -sic-) της Τράπεζας, τότε αποδεικνύεται ότι η Τράπεζα ελέγχει τα πάντα, άρα η αρχική πώληση ήταν μούφα!
ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ (Κρύβουν τα Χαρτιά)
Ο δανειολήπτης ζήτησε στο Υπουργείο Οικονομικών να δει αυτά τα έγγραφα (Transaction Documents) για να αποδείξει την αλήθεια. Ζήτησε να δει αν το «Ρομπότ» είχε δικαίωμα να πουλήσει. Τι απάντησαν; Το Υπουργείο Οικονομικών είπε «Είναι Απόρρητο»!
Γιατί κρύβετε τα χαρτιά, κύριοι; Αν όλα είναι νόμιμα, εμφανίστε το «Εγχειρίδιο». Η άρνησή τους να φέρουν τα έγγραφα στο Δικαστήριο είναι η πιο τρανή απόδειξη ενοχής. Ξέρουν ότι αν εμφανιστούν τα χαρτιά, θα φανεί ότι:
- Η Frontier είναι βιτρίνα.
- Η Τράπεζα είναι ο αφανής ιδιοκτήτης.
- Η δεύτερη πώληση στην Nightshade είναι στον αέρα.
ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ
Σημαίνει ότι το δικαίωμα που επικαλούνται για να σας πάρουν το σπίτι στηρίζεται σε «πήλινα πόδια». Σημαίνει ότι η Nightshade (ο τελικός αγοραστής) αγόρασε από κάποιον που δεν είχε δικαίωμα να πουλήσει (Frontier), ο οποίος με τη σειρά του είχε αγοράσει εικονικά από την Τράπεζα.
Είναι ένα ντόμινο ακυρότητας. Και το μόνο που χρειάζεται για να πέσει, είναι να δει το Δικαστήριο την αλήθεια που οι ίδιοι γράφουν στους ισολογισμούς τους. Τα στοιχεία είναι πλέον στο τραπέζι. Η Τράπεζα παραδέχτηκε στα βιβλία της ότι τα δάνεια είναι ουσιαστικά δικά της. Η Frontier παραδέχτηκε ότι είναι ένα κέλυφος του 1 ευρώ. Και το Δικαστήριο καλείται τώρα να αποφασίσει: Θα νομιμοποιήσει το «Θέατρο Σκιών» ή θα εφαρμόσει τον Νόμο;
Ο οφειλέτης ξύπνησε. Και μαζί του, ελπίζουμε να ξυπνήσουν και οι Δικαστές.
ο Λεωνίδας Χ. Στάμος, Δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, Maître en Droit, Αντιπρόεδρος της ΥΠΕΡΒΑΣΗΣ
https://www.kinima-ypervasi.gr